
Άρωμα εκεί που περνάτε
Φυτέψτε λεβάντα, θυμάρι και δεντρολίβανο δίπλα σε μονοπάτια και σκαλοπάτια, ώστε η κίνηση να ελευθερώνει άρωμα. Η νυχτοβιολέτα και ο τζασμίνος ανταμείβουν τη βραδινή χρήση.
Κήποι που διαμορφώνονται από το έδαφος, το καταφύγιο, το φως και τα πλάσματα που μοιράζονται τον χώρο.

Ξεκινήστε από το φως, το έδαφος, το νερό και την άγρια ζωή που υπάρχουν ήδη στο οικόπεδό σας. Στη συνέχεια διαμορφώστε καταφύγιο, φυτεύσεις και μονοπάτια που εξυπηρετούν τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τον χώρο καθημερινά και τα ζωντανά όντα που τον μοιράζονται.
ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΑΣΚάθε καλός κήπος με γνώμονα τη φύση ξεκινά με μια καταγραφή, όχι με ένα πίνακα έμπνευσης. Πριν επιλέξετε ένα φυτό ή μια πλάκα δαπέδου, αφιερώστε μερικές εβδομάδες για να σημειώσετε πού πέφτει ο ήλιος το πρωί και το απόγευμα, ποιες γωνιές μένουν υγρές μετά τη βροχή, πού στενεύει ο άνεμος ανάμεσα στα κτίρια και ποια πουλιά επισκέπτονται ήδη τον χώρο.
Αυτές οι παρατηρήσεις καθορίζουν σχεδόν τα πάντα που ακολουθούν. Μια αυλή με βορινό προσανατολισμό και βαριά άργιλο απαιτεί διαφορετικές φυτεύσεις, καθίσματα και υλικά από μια εκτεθειμένη νότια πλαγιά σε αμμώδες, καλά αποστραγγιζόμενο έδαφος. Η εργασία με αυτές τις συνθήκες μειώνει το πότισμα, την αντικατάσταση και τη συντήρηση, και δίνει στην άγρια ζωή έναν βιότοπο που ταιριάζει στον τόπο.

Ο βιότοπος είναι δομή, τροφή και καταφύγιο διατεταγμένα σε στρώματα. Ακόμη και ένας μικρός κήπος μπορεί να προσφέρει αρκετά από αυτά, αν ο σχεδιασμός των φυτεύσεων γίνεται κάθετα και όχι μόνο κατά μήκος του εδάφους.
Ένα μόνο αυτόφυτο δέντρο, όπως η σορβιά, ο σφένδαμος των αγρών ή η αγριομηλιά, στηρίζει έντομα, φωλιάζοντα πουλιά και είδη που τρέφονται με καρπούς, ενώ ρίχνει φωτεινή σκιά για καθίσματα. Επιλέξτε με βάση το ώριμο μέγεθος και όχι το μέγεθος του φυτωρίου, και κρατήστε τις ρίζες μακριά από θεμέλια και αποχετεύσεις.

Μικτή φράξη από κράταιγο, φουντουκιά, αγριοπρίνο και αγριοτριανταφυλλιά δίνει στα πουλιά κάλυψη από αρπακτικά και καιρικές συνθήκες. Τα πυκνά αειθαλή τμήματα προσφέρουν χειμερινό καταφύγιο για ανάπαυση, ενώ τα ανθοφόρα και καρποφόρα είδη επεκτείνουν τη διαθεσιμότητα τροφής καθ' όλη τη διάρκεια των εποχών.

Ψηλό γρασίδι, φυλλοστρώματα, σωροί από κούτσουρα και χαμηλά ανθοφόρα φυτά φιλοξενούν σκαθάρια, αμφίβια και μέλισσες που φωλιάζουν στο έδαφος. Το να αφήσετε μια περιοχή ακούρευτη μέχρι το τέλος του καλοκαιριού είναι μία από τις φθηνότερες αλλαγές βιοτόπου που μπορεί να κάνει ένας ιδιοκτήτης σπιτιού.

Μια λίμνη με μία ήπια κλίση στην ακτή επιτρέπει σε σκαντζόχοιρους, βατράχους και πουλιά να πίνουν νερό και να διαφεύγουν με ασφάλεια. Γεμίστε την με συλλεγμένο νερό της βροχής όπου είναι δυνατόν και φυτέψτε παραλίμνια φυτά, όπως δυόσμο του νερού και καλτσόχορτο, σε μέρος της άκρης.

Ο γεωγράφος Jay Appleton περιέγραψε την έλξη που ασκούν στον άνθρωπο οι τόποι που συνδυάζουν την προοπτική, μια μακρινή θέα προς τα έξω, με το καταφύγιο, έναν προστατευμένο χώρο από όπου μπορεί κανείς να παρατηρεί. Σε έναν κήπο αυτό σημαίνει ένα κάθισμα με την πλάτη σε φράχτη ή τοίχο, εν μέρει στεγασμένο, με θέα πάνω από τις φυτεύσεις προς ένα κεντρικό δέντρο ή νερό.
Κατασκευές όπως πέργκολες, διαχωριστικά και «δωμάτια κήπου» λειτουργούν καλύτερα όταν πλαισιώνουν αυτή τη σχέση. Τα υλικά τους πρέπει να παλαιώνουν επί τόπου και, όπου είναι δυνατόν, να φιλοξενούν ζωή: αναρριχητικά σε στύλους, σχισμές φιλικές προς τα έντομα σε ξερολιθιές, σέδα ή λουλουδένια στέγη σε αποθήκες.
Δείτε τις δομικές αρχέςΟ κήπος βιώνεται με ολόκληρο το σώμα. Συνδυάστε υφές, αρώματα, ήχους και εποχικές αλλαγές, ώστε ο χώρος να ανταμείβει την αργή προσοχή και όχι ένα μόνο βλέμμα από την κουζίνα.

Φυτέψτε λεβάντα, θυμάρι και δεντρολίβανο δίπλα σε μονοπάτια και σκαλοπάτια, ώστε η κίνηση να ελευθερώνει άρωμα. Η νυχτοβιολέτα και ο τζασμίνος ανταμείβουν τη βραδινή χρήση.

Τα χόρτα, τα φύλλα της σημύδας και μια μικρή πηγή νερού προσθέτουν απαλό ήχο που μετριάζει τον θόρυβο της κυκλοφορίας. Το θρόισμα και το κελάηδισμα των πουλιών αποτελούν μέρος του σχεδιαστικού στόχου.

Αλλάζετε τις επιφάνειες καθώς κινείστε: φλοιός, χαλίκι, ζεστό ξύλο, δροσερή πέτρα. Τα μαλακόφυλλα φυτά σε ύψος χεριού προσκαλούν στο άγγιγμα.
Οι χώροι ξεκούρασης συνήθως έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά: μια σαφή αίσθηση περιορισμού, ένα κυκλικό μονοπάτι αντί για αδιέξοδο, ένα κάθισμα-προορισμό και μια περιορισμένη παλέτα που δεν ανταγωνίζεται για την προσοχή. Οι Rachel και Stephen Kaplan ονόμασαν την ήπια εμπλοκή που δημιουργείται έτσι απαλή γοητεία.
Η πιο ήρεμη διάταξη είναι και εκείνη που μπορείτε να συντηρείτε. Τα υπερφιλόδοξα παρτέρια γίνονται πηγή ενοχής, γι' αυτό ταιριάξτε τον σχεδιασμό με τον χρόνο που έχετε πραγματικά.

Ο βιοφιλικός σχεδιασμός δεν σταματά στην πίσω πόρτα. Η θέα από τον νεροχύτη, το φως που απλώνεται στο πάτωμα του διαδρόμου και το βήμα από την κουζίνα στη βεράντα επηρεάζουν όλα πόσο συχνά βγαίνετε πραγματικά έξω.
Σχεδιάστε τι βλέπετε από τα δωμάτια που χρησιμοποιείτε περισσότερο, κρατήστε τα κατώφλια όσο γίνεται ισόπεδα, επαναλάβετε τα υλικά μέσα και έξω και τοποθετήστε μια φυτεμένη γλάστρα ή ένα μικρό δέντρο σε απόσταση αγκάλης από την πόρτα.
Συνδέστε το σπίτι και τον κήποCookies σε αυτόν τον ιστότοπο
Τα απολύτως απαραίτητα cookies διατηρούν τη λειτουργία αυτού του ιστότοπου. Τα προαιρετικά μάς βοηθούν να δούμε τι είναι χρήσιμο. Μπορείτε να αλλάξετε την επιλογή σας οποτεδήποτε. Περισσότερα