
Zapach tam, gdzie się ocierasz
Sadź lawendę, tymianek i rozmaryn przy ścieżkach i schodach, aby ruch uwalniał aromat. Nocna gęsta i wiciokrzew nagradzają wieczorne przebywanie na zewnątrz.
Ogrody kształtowane przez glebę, osłonę, światło i stworzenia, które je dzielą.

Zacznij od światła, gleby, wody i dzikich zwierząt, które już są na twojej działce. Następnie ukształtuj osłonę, nasadzenia i ścieżki, które będą służyć ludziom korzystającym z przestrzeni każdego dnia oraz żywym istotom, które ją dzielą.
POZNAJ POTENCJAŁ TWOJEJ DZIAŁKIKażdy dobry ogród inspirowany naturą zaczyna się od oględzin, a nie od tablicy inspiracji. Zanim wybierzesz choćby jedną roślinę czy płytę chodnikową, poświęć kilka tygodni na notowanie, gdzie słońce pada rano i późnym popołudniem, które kąty pozostają wilgotne po deszczu, gdzie wiatr przelatuje między budynkami i jakie ptaki już tu zaglądają.
Te obserwacje decydują niemal o wszystkim, co następuje później. Zacieniony od północy dziedziniec z ciężką gliną wymaga innych nasadzeń, siedzisk i materiałów niż wystawiony na południe stok o przepuszczalnym piasku. Praca z tymi warunkami zmniejsza podlewanie, wymianę roślin i pielęgnację, a dzikim zwierzętom daje siedlisko odpowiadające miejscu.

Siedlisko to struktura, pokarm i schronienie ułożone warstwowo. Nawet mały ogród może oferować kilka z nich, jeśli nasadzenia zaplanuje się pionowo, a nie tylko na powierzchni gruntu.
Pojedyncze rodzime drzewo, na przykład jarzębina, klon polny czy dziczka, wspiera owady, ptaki gniazdujące i gatunki żywiące się owocami, a jednocześnie rzuca cieniste plamy na miejsce do siedzenia. Wybieraj z myślą o drzewie dojrzałym, a nie o rozmiarze z szkółki, i trzymaj korzenie z dala od fundamentów i kanalizacji.

Mieszany żywopłot z głogu, leszczyny, ostrokrzewu i dzikiej róży daje ptakom osłonę przed drapieżnikami i pogodą. Gęste zimozielone fragmenty zapewniają zimowe schronienie na noc, a gatunki kwitnące i owocujące wydłużają dostęp do pokarmu przez cały sezon.

Długa trawa, opadłe liście, stosy kłód i niskie kwitnące rośliny dają schronienie chrząszczom, płazom i pszczołom gniazdującym na ziemi. Pozostawienie jednego obszaru nieskoszonego do późnego lata to jedna z najtańszych zmian siedliskowych, jakie może wprowadzić właściciel domu.

Oczko wodne z jednym łagodnie opadającym brzegiem pozwala jeżom, żabom i ptakom pić wodę i bezpiecznie się wydostać. Napełniaj je, jeśli to możliwe, zebraną deszczówką i obsadź część brzegu roślinami przybrzeżnymi, na przykład miętą wodną i kniećmi błotnymi.

Geograf Jay Appleton opisał nasze upodobanie do miejsc łączących perspektywę, długi widok na zewnątrz, z schronieniem, chronionym miejscem, z którego można obserwować. W ogrodzie oznacza to siedzisko oparte o żywopłot lub mur, częściowo zadaszone, patrzące przez nasadzenia na punkt centralny, na przykład drzewo lub wodę.
Konstrukcje takie jak pergole, ekrany i ogrodowe pokoje najlepiej działają, gdy wzmacniają tę relację. Ich materiały powinny z czasem patynować się na miejscu i, jeśli to możliwe, dawać schronienie życiu: pnącza na słupkach, przyjazne owadom szczeliny w murach z suchego kamienia, rozchodniki lub łąkowe dachy na szopach.
Zobacz zasady konstrukcjiOgród doświadcza się całym ciałem. Warstwuj tekstury, zapachy, dźwięki i sezonowe zmiany, tak aby przestrzeń nagradzała powolną uwagę, a nie pojedyncze spojrzenie z kuchni.

Sadź lawendę, tymianek i rozmaryn przy ścieżkach i schodach, aby ruch uwalniał aromat. Nocna gęsta i wiciokrzew nagradzają wieczorne przebywanie na zewnątrz.

Trawy, liście brzozy i niewielki strumień wody dodają delikatnego szumu, który łagodzi hałas ulicy. Szelest i śpiew ptaków są częścią założeń projektu.

Zmieniaj nawierzchnie w miarę przemieszczania się: korę, żwir, ciepłe drewno, chłodny kamień. Rośliny o miękkich liściach na wysokości dłoni zachęcają do dotyku.
Spokojne ogrody zwykle mają kilka wspólnych cech: wyraźne poczucie zamknięcia, zapętloną ścieżkę zamiast ślepego zaułka, siedzisko jako cel oraz ograniczoną paletę, która nie konkuruje o uwagę. Rachel i Stephen Kaplan nazwali delikatne zaangażowanie, jakie to wywołuje, miękką fascynacją.
Najspokojniejszy układ to także taki, który możesz utrzymać. Zbyt ambitne rabaty stają się źródłem poczucia winy, więc dopasuj projekt do czasu, który naprawdę masz.

Projektowanie biofilne nie kończy się przy tylnych drzwiach. Widok z zlewu, światło padające na podłogę w korytarzu i krok z kuchni na taras decydują o tym, jak często naprawdę wychodzisz na zewnątrz.
Planuj, co widzisz z pomieszczeń, z których korzystasz najczęściej, utrzymuj progi na jednym poziomie, tam gdzie to możliwe, powtarzaj materiały wewnątrz i na zewnątrz oraz umieść doniczkę z rośliną lub małe drzewo w zasięgu ręki od drzwi.
Połącz dom i ogródPliki cookie na tej stronie
Niezbędne pliki cookie zapewniają działanie tej strony. Opcjonalne pomagają nam ustalić, co jest przydatne. Wybór można zmienić w dowolnym momencie. Czytaj więcej