Rośliny dla wspólnego siedliska

Zacznij od tego, na co pozwolą gleba i światło

Właściwa roślina we właściwym miejscu to najstarsza zasada ogrodnictwa, a dla dzikiej przyrody ma jeszcze większe znaczenie. Rośliny dobrane do warunków rosną silnie, dobrze kwitną i potrzebują mniej podlewania i nawożenia. Wilgotny, zacieniony zakątek z gliną sprzyja paprociom, ciemiężycom, naparstnicom i dereniom, a suchy, słoneczny pas żwiru to dobre miejsce dla tymianku, mikołajka, chabra i lebiodki pospolitej. Ogród żwirowy Beth Chatto w Essex, który nie jest nawadniany od czasu założenia na początku lat 90. XX wieku, pozostaje przekonującym dowodem na słuszność tej idei.

Twórz pionową strukturę

Brzegi lasów należą do najbogatszych siedlisk w strefie umiarkowanej, bo na niewielkiej przestrzeni oferują wiele warstw. Ogród może naśladować taki brzeg. Użyj jednego lub dwóch małych drzew jako koron, pod nimi mieszanego żywopłotu lub grupy krzewów, następnie bylin i traw, a na końcu niskiej okrywy i ściółki z liści. Pnącza łączą warstwy i zasłaniają gołe ogrodzenia.

Rodzimy kręgosłup, przemyślane dodatki

W książce Nature's Best Hope (2019) entomolog Douglas Tallamy dowodzi, że rodzime rośliny wspierają znacznie więcej gąsienic niż większość gatunków obcych, a gąsienice są głównym pokarmem piskląt ptaków. To mocny powód, by uczynić rodzime drzewa i krzewy strukturalnym kręgosłupem nasadzeń. Badania Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego (RHS), zwłaszcza jego badanie Plants for Bugs, wykazały też, że mieszanka roślin rodzimych i zbliżonych do rodzimych z kilkoma starannie dobranymi gatunkami egzotycznymi dobrze wspiera zapylacze, szczególnie gdy wydłuża sezon kwitnienia.

Praktyczne podejście polega na wyborze gatunków rodzimych na żywopłoty i drzewa, a następnie na łączeniu bylin rodzimych i obcych, by zapewnić długi okres kwitnienia. Listy RHS Plants for Pollinators są wiarygodnym punktem wyjścia. Unikaj odmian pełnokwiatowych, które często ukrywają nektar i pyłek lub uniemożliwiają do nich dostęp.

Woda, drewno i dzikie zakątki

Oczko wodne dowolnej wielkości szybko przyciąga ważki łątki, nartniki i żaby. Jeśli chcesz, by płazy dobrze się rozwijały, nie wpuszczaj ryb, a w oczku zrób jedną płytką, łagodnie opadającą plażę. Martwe drewno ma równie duże znaczenie: stos pni w zacienionym miejscu wspiera chrząszcze, grzyby i zwierzęta, które się nimi żywią. Pozostaw przynajmniej jeden kąt nieskoszony i nieuporządkowany, bo pokrzywy są rośliną żywicielską gąsienic rusałki pawika i rusałki kratownicy.

Granice, które pozwalają zwierzętom się przemieszczać

Jeże mogą w ciągu nocy pokonać znaczną odległość, a pełne ogrodzenia im to uniemożliwiają. Otwór o wymiarach około 13 cm na 13 cm u podstawy ogrodzenia, uzgodniony z sąsiadem, łączy ogrody w większe terytorium. Inicjatywa Hedgehog Street, prowadzona przez British Hedgehog Preservation Society i People's Trust for Endangered Species, mapuje te szlaki w całej Wielkiej Brytanii. Tę samą ideę leży u podstaw koncepcji Homegrown National Park Tallamy'ego w Stanach Zjednoczonych: wiele małych prywatnych ogrodów, które razem tworzą znaczące siedlisko.