
Άρωμα εκεί που περνάτε
Φυτέψτε λεβάντα, θυμάρι και δεντρολίβανο δίπλα σε μονοπάτια και σκαλοπάτια, ώστε η κίνηση να ελευθερώνει άρωμα. Η νυχτολούλουδη ματθιόλα και ο μελισσόχορτος ανταμείβουν τις βραδινές βόλτες.
Κήποι διαμορφωμένοι από το έδαφος, το καταφύγιο, το φως και τα πλάσματα που τους μοιράζονται.

Ξεκινήστε από το φως, το έδαφος, το νερό και την άγρια ζωή που υπάρχουν ήδη στο οικόπεδό σας. Στη συνέχεια διαμορφώστε καταφύγιο, φύτευση και μονοπάτια που λειτουργούν για τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τον χώρο καθημερινά και για τα έμβια όντα που τον μοιράζονται.
ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΑΣΚάθε καλός κήπος με γνώμονα τη φύση ξεκινά με μια καταγραφή, όχι με έναν πίνακα ιδεών. Πριν επιλέξετε ένα φυτό ή μια πλάκα δαπέδου, αφιερώστε μερικές εβδομάδες για να σημειώσετε πού πέφτει ο ήλιος το πρωί και το τέλος του απογεύματος, ποιες γωνιές μένουν υγρές μετά από βροχή, πού στενεύει ο άνεμος ανάμεσα στα κτίρια και ποια πουλιά επισκέπτονται ήδη τον χώρο.
Αυτές οι παρατηρήσεις καθορίζουν σχεδόν όλα όσα ακολουθούν. Μια αυλή με βόρεια έκθεση και βαριά άργιλο απαιτεί διαφορετική φύτευση, καθιστικά και υλικά από μια εκτεθειμένη νότια πλαγιά με εδάφη ελεύθερης αποστράγγισης από άμμο. Η συνεργασία με αυτές τις συνθήκες μειώνει το πότισμα, την αντικατάσταση και τη συντήρηση, και δίνει στην άγρια ζωή έναν βιότοπο που ταιριάζει στον τόπο.

Ο βιότοπος είναι δομή, τροφή και καταφύγιο οργανωμένα σε στρώματα. Ακόμη και ένας μικρός κήπος μπορεί να προσφέρει αρκετά από αυτά, αν η φύτευση σχεδιαστεί κάθετα αλλά και στο έδαφος.
Ένα μόνο αυτόχθονο δέντρο, όπως η σορβιά, το χωματόδεντρο ή η αγριομηλιά, υποστηρίζει έντομα, φωλιάζοντα πουλιά και είδη που τρέφονται με καρπούς, ενώ ρίχνει φωτεινή σκιά για καθιστικά. Επιλέξτε με βάση το μέγεθος που θα έχει στην ωριμότητα και όχι το μέγεθος του φυτωρίου, και κρατήστε τις ρίζες μακριά από θεμέλια και αποχετεύσεις.

Ένας μικτός φράχτης από κρατάεγο, λεμπούδια, αγριάδα και αγριοτριανταφυλλιά προσφέρει στα πουλιά κάλυψη από θηρευτές και καιρικές συνθήκες. Τα πυκνά αειθαλή τμήματα προσφέρουν χειμερινή στέγαση, ενώ τα ανθοφόρα και καρποφόρα είδη επεκτείνουν την τροφή σε όλες τις εποχές.

Ψηλό γρασίδι, φύλλα που πέφτουν, σωροί από κορμούς και χαμηλά ανθοφόρα φυτά φιλοξενούν σκαθάρια, αμφίβια και μέλισσες που φωλιάζουν στο έδαφος. Η αφήνη μια περιοχή ακούρευτη μέχρι το τέλος του καλοκαιριού είναι μία από τις φθηνότερες αλλαγές βιοτόπου που μπορεί να κάνει ένας ιδιοκτήτης σπιτιού.

Ένας μικρός λιμνούλα με μία ήπια κλίση σε παραλία επιτρέπει σε σκαντζόχοιρους, βατράχους και πουλιά να πίνουν νερό και να διαφεύγουν με ασφάλεια. Γεμίστε την με συλλεγμένο βρόχινο νερό όπου γίνεται και φυτέψτε φυτά ρηχών νερών, όπως νερόμεντα και καλτσοβότανο, σε μέρος της περιφέρειας.

Ο γεωγράφος Jay Appleton περιέγραψε την έλξη μας για τόπους που συνδυάζουν την ευρεία θέα, μια μακρινή θέα προς τα έξω, με το καταφύγιο, έναν προστατευμένο χώρο από όπου παρατηρούμε. Σε έναν κήπο αυτό σημαίνει ένα κάθισμα με την πλάτη σε φράχτη ή τοίχο, εν μέρει στεγασμένο, με θέα πέρα από τη φύτευση προς ένα κεντρικό δέντρο ή νερό.
Κατασκευές όπως πέργκολες, διαχωριστικά και «δωμάτια» κήπου λειτουργούν καλύτερα όταν πλαισιώνουν αυτή τη σχέση. Τα υλικά τους πρέπει να φθείρονται φυσικά στον τόπο και, όπου είναι δυνατόν, να φιλοξενούν ζωή: αναρριχώμενα φυτά σε στύλους, ρωγμές σε ξερολιθιές για έντομα, φυτεμένες στέγες με σέδα ή αγριολούλουδα σε αποθήκες.
Δείτε τις δομικές αρχέςΈνας κήπος βιώνεται με όλο το σώμα. Συνδυάστε υφές, αρώματα, ήχους και εποχιακές αλλαγές, ώστε ο χώρος να ανταμείβει την αργή προσοχή και όχι μια μόνο ματιά από την κουζίνα.

Φυτέψτε λεβάντα, θυμάρι και δεντρολίβανο δίπλα σε μονοπάτια και σκαλοπάτια, ώστε η κίνηση να ελευθερώνει άρωμα. Η νυχτολούλουδη ματθιόλα και ο μελισσόχορτος ανταμείβουν τις βραδινές βόλτες.

Τα χόρτα, τα φύλλα της σημύδας και μια μικρή πτώση νερού προσθέτουν απαλό ήχο που μαλακώνει τον θόρυβο της κυκλοφορίας. Το θρόισμα και το κελάηδημα των πουλιών αποτελούν μέρος του σχεδιασμού.

Αλλάξτε τις επιφάνειες καθώς κινείστε: φλοιός, χαλίκι, ζεστό ξύλο, δροσερή πέτρα. Τα φυτά με μαλακά φύλλα στο ύψος του χεριού προσκαλούν σε αφή.
Οι ήρεμοι κήποι τείνουν να έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά: μια σαφή αίσθηση περιορισμού, ένα κυκλικό μονοπάτι αντί για αδιέξοδο, ένα κάθισμα προορισμού και μια περιορισμένη παλέτα που δεν ανταγωνίζεται για την προσοχή. Οι Rachel και Stephen Kaplan ονόμασαν την ήπια απασχόληση που δημιουργεί αυτό ήπια γοητεία.
Η πιο ήρεμη διάταξη είναι επίσης εκείνη που μπορείτε να συντηρείτε. Τα υπερφιλόδοξα παρτέρια γίνονται πηγή ενοχών, γι' αυτό προσαρμόστε τον σχεδιασμό στον χρόνο που πραγματικά έχετε.

Ο βιοφιλικός σχεδιασμός δεν σταματά στην πίσω πόρτα. Η θέα από τον νεροχύτη, το φως που απλώνεται στο δάπεδο του διαδρόμου και το βήμα από την κουζίνα στη βεράντα καθορίζουν όλα πόσο συχνά βγαίνετε πραγματικά έξω.
Σχεδιάστε τι βλέπετε από τους χώρους που χρησιμοποιείτε περισσότερο, κρατήστε τα κατώφλια όσο το δυνατόν ισόπεδα, επαναλάβετε υλικά μέσα και έξω και τοποθετήστε μια φυτεμένη γλάστρα ή ένα μικρό δέντρο σε απόσταση χεριού από την πόρτα.
Συνδέστε το σπίτι και τον κήποCookies σε αυτόν τον ιστότοπο
Τα απολύτως απαραίτητα cookies διατηρούν τη λειτουργία αυτού του ιστότοπου. Τα προαιρετικά μάς βοηθούν να δούμε τι είναι χρήσιμο. Μπορείτε να αλλάξετε την επιλογή σας ανά πάσα στιγμή. Διαβάστε περισσότερα